Kraków, NH Park – rewitalizacja terenów rekreacyjno – sportowych. Amfiteatr.

Kontekst

Na mapie Krakowa wyraźnie odznacza się zwarta zabudowa Nowej Huty. Plan miasta oparty jest na połowie klasycznego miasta renesansowego. Ulice wybiegają promieniście z jednego środka - Placu Centralnego położonego przy krawędzi skarpy wiślanej, są połączone w pajęczynę. Ten układ jest narzucony ukształtowaniem terenu. W planie zachowała się historyczna sieć drożna. W Nowej Hucie znalazły odbicie wszystkie zasady budownictwa socrealistycznego. Ten fakt jest podkreślany przez specjalistów i wyróżnia ją na tle innych realizacji z tego okresu, które są niepełne, a przez to mniej atrakcyjne. Charakterystyczną cecha kompozycji jest osiowość- nawiązanie do urbanistyki barokowej. Arterie wyznaczają najważniejsze kierunki miasta: „oś huty”, dzisiejsza Aleja Solidarności jest „osią pracy”, „oś śródmieścia”, czyli Aleja Róż łączyć miała Plac Centralny z placem Ratuszowym.

Struktura miasta jest oparta na anglosaskiej koncepcji "jednostki sąsiedzkiej" wywodzącej się z lat 20-tych XX wieku, z okresu tworzenia planu regionalnego Nowego Jorku. Jednostki te grupują po 5-6 tys. mieszkańców, a składające się z nich dzielnice po 15-20 tys. mieszkańców. Jednostki sąsiedzkie były z reguły zaopatrzone w niezbędną dla funkcjonowania ich społeczności infrastrukturę: punkty gastronomiczne, sklepy, żłobki, i szkoły usytuowane wewnątrz jednostki. Nowa Huta zbudowana jest zgodnie z ideą miasta-ogrodu. Zieleń była wprowadzana równocześnie z realizacją budynków mieszkaniowych. Dzisiaj jest to najbardziej zielona dzielnica Krakowa.

Centrum miasta socrealistycznego wraz z przyległymi placami było jego najważniejszym miejscem. Doktryna powierzała mu bardzo ważne zadanie: tutaj podczas częstych manifestacji następowała przemiana zbioru jednostek ludzkich w monolit podporządkowany partii. Centrum miało być rdzeniem miasta, ośrodkiem jego życia politycznego.

Wytyczne projektowe

Pomysł uwzględnia wnioski płynące z analiz przedprojektowych. Jest to nie tylko koncepcja dotycząca terenów zielonych w Nowej Hucie, ale teoretyzowanie w skali całego miasta. Pomysł zakłada stworzenie bipolarnego centrum odciążającego obecne centrum Krakowa, pełniącego funkcję kolejnego ośrodka kultury, nauki, sportu, rekreacji, rozrywki, relaksu. Ich współistnienie opierałoby się na współpracy i uzupełnieniu, co przyniosłoby wymierne korzyści miastu. Rzeczywista sytuacja w mieście, poziom gęstości zabudowy w centrum Krakowa i szacunek dla dorobku wieków wcześniejszych blokuje możliwości eksplozji nowoczesności, czego ujściem mogłaby stać się Nowa Huta. Nowohuckie centrum byłoby alternatywą, możliwością szerszego rozwoju miasta. Zielony „NH Park” ma na celu przede wszystkim aktywizację tych terenów i oddanie ich do użytku mieszkańcom, uatrakcyjnienie obszaru Nowej Huty, przyciągnięcie i zainteresowanie przyjezdnych, wywołanie „efektu Bilbao” prowadzącego do odkrycia drzemiących możliwości.

Koncepcja

Forma obiektu jest wyrazem nowoczesności z uwzględnieniem charakteru zabudowy Nowej Huty. Postanowiłam stworzyć architekturę prostą, opierającą się na formach geometrycznych, strukturalną żyjącą w symbiozie z naturą. Zarówno kształt, jak i dobór materiałów ma być pragmatyczny. Oparłam swoje główne inspiracje na triadzie Witruwiańskiej, aby wszystkie czynniki, tj. funkcja, forma i konstrukcja pozostawały w równych podziałach. Wzorując się na minimalizmie, założeniach kubizmu malarskiego i nowoczesnych możliwościach technologicznych obiektów zaprojektowany został kształt Amfiteatru w Nowej Hucie. Ogromne znaczenie w procesie twórczym miała funkcja znacząco determinująca formę. Poprzez centralnie ulokowaną scenę i otaczającą ją widownię obiekt stał się zwarty i koncentryczny.

Nazwa projektu

„NH Park”. Rewitalizacja terenów rekreacyjno – sportowych. Amfiteatr

Lokalizacja

Nowa Huta
Kraków


Architekt

Karolina Szałankiewicz


Udostępnij

Pozostałe projekty