SPA – Sieniawa Pałac

Kontekst

Pałac Sieniawa powstał i rozwinął się dzięki dwóm wielkim rodom magnackim, które wpisały się trwale w dzieje i historię naszego kraju. Rodami tymi byli Sieniawscy oraz Czartoryscy. Założycielem miasta był Mikołaj Hieronim Sieniawski, wojewoda wołyński oraz hetman polny koronny. Posiadał on olbrzymie włości na wschodnich terenach dawnej Rzeczypospolitej. Wielkość swego majątku zawdzięcza umiejętnemu kierowaniu i administrowaniu posiadanymi dobrami. Jego syn Adam Mikołaj miał również słabość do majątku sieniawskiego, co zaowocowało dalszym jego rozwojem i inwestycjami. Na początku XVIII w. został założony park, a w latach 1718-1720 roku wybudowano pomarańczarnię bogatą w odmiany rzadkich drzew tropikalnych. W późniejszych latach obiekt zaczęto nazywać Pałacem Letnim. Projektantem został nadworny architekt rodziny Sieniawskich, Giovanni Spazzio. W pierwszej połowy XVIII wieku stworzono tu kompleks pałacowo-parkowy. Całość założenia utrzymana była w duchu epoki oraz duchu bogactwa i wysokiej kasty rodu Sieniawskich. Po 1731 roku Pałac Sieniawa przechodzi z rąk rodziny Sieniawskich w ręce rodu Czartoryskich. Staje się to po zamążpójściu Zofii Sieniawskiej za Augusta Czartoryskiego. W latach 1743-1745 pałac został przebudowany. Do Pałacu Letniego dobudowane zostały dwa boczne pawilony, prace nadzorował kapitan Hertwig. Następna jego przebudowa nastąpiła w XVIII wieku. Osobą odpowiedzialną za remont wnętrz był architekt Gisges. Ranga pałacu rosła stale, ród Czartoryskich przebywał tam niemal ciągle. Liczne dokumenty mówią o tym, że pałac był jednym z pierwszych w Rzeczypospolitej. W roku 1812 książę Adam Kazimierz Czartoryski wraz z żoną Izabelą Czartoryską zamieszkali na stałe w Pałacu Sieniawa. Od tego momentu pałac był siedzibą rodu Czartoryskich. Kolejna, bardziej generalna przebudowa pałacu, miała miejsce w latach 1881-1883. Prace objęły skrzydła boczne (dobudowano nowe pomieszczenia i nadbudowano piętra). Po ostatnich renowacjach pałac otrzymał charakter stylu późnobarokowego, utrzymany w manierze francuskiej.

Koncepcja

Na budynek SPA został zaadaptowany jeden z obiektów założenia pałacowo – parkowego w Sieniawie. Przez długi czas przypisana mu była funkcja magazynowa. Jednakże tkwił w nim ukryty ogromny potencjał, który został odkryty przez ówczesnego właściciela Pałacu Sieniawa. Zrodziła się chęć przywrócenia mu drugiego życia i nadania funkcji rekreacyjnej. Z uwagi na jego dogodną lokalizacje był to idealny wybór. Budynek ten usytuowano w zaciszu rozległego parku, na wschodniej części działki. Jest położony bardziej peryferyjnie niż reszta obiektów utrzymanych w umiarkowanie bliskich relacjach sąsiedzkich. Ta lokalizacja sprzyja nastrojowi spokoju, ciszy oraz intymności. W obliczu potrzeb związanych z rozszerzeniem usług i atrakcji dla klientów hotelu Sianiawa zrodziła się chęć stworzenia strefy rekreacyjno-relaksacyjnej. Propozycja dotyczyła adaptacji obiektu i terenu mu przyległego pod potrzeby SPA.
Budynek był w dobrym stanie technicznym, wymagał jednak zmian aranżacyjnych i zabiegów renowacyjnych.
Rzut obiektu przedstawiał jasny podział przestrzeni na „boksy”; były to półotwarte powierzchnie przylegające do siebie, które mocno sugerowały kierunek rozwoju koncepcji. I tak w miejscu „boksów” zaprojektowane zostały pomieszczenia zabiegowe SPA. Struktury półotwarte zostały uzupełnione o ściany pełne bądź lekkie szklane panele. Obiekt oferuje w swym programie grotę solną, łaźnię wodną, bicze wodne, salę masażu, siłownię, salę do relaksacji, saunę oraz bar. Ważnym działaniem była adaptacja poddasza, co znacznie zwiększyło powierzchnię użytkową. Na poziomie pierwszym znajduje się wielofunkcyjna otwarta przestrzeń służąca do zajęć jogi, medytacji, relaksacji i różnych rodzajów terapii (aromaterapia, muzykoterapia).

Klient

Prywatny

Lokalizacja

Sieniawa Pałac Hotel
ul. Kościuszki 32
37-530 Sieniawa k. Rzeszowa


Architekt

Karolina Szałankiewicz


Udostępnij

Pozostałe projekty